แสนเสนียด's profile*-*นู๋เก๋ซ่าส์จิง*-*PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
*-*นู๋เก๋ซ่าส์จิง*-*\\\นายเดหัวฟู กะ นู๋เก๋ม้าเต่อ////
August 07 คิดถึงมากมายเลย นี่ก้อคบ 1 อาทิดกะอีก 1 วัน แล้วที่ไม่ได้เจอนายเด เพิ่งจาสอบเส็ด ดีจายจังเลย แต่อยากเจอนายเดอ่ะ ได้ยินแต่เสียง อยากไปหา แต่ก้อไม่กล้า ทามไงดีหล่ะเรา เมื่อกี้โทไปแล้วติดด้วยแหละ แต่นายเดก้อคุยไม่ได้ อยากแค่ได้ยินเสียงทางโทสับก้อไม่มีโอกาส อุตส่าห์โทติดแล้วน่ะ แง้ๆๆๆๆๆๆๆ อยากจาร้องไห้ ทามม่ะถึงคิดถึงมากมายอะไรขนาดนี้ จาเปนบร้าอยู่แล้ว ป่านนี้เค้าจากินข้าวยางน่ะ แล้วยุ่งไรกะเค้าว่ะเนี่ยะ เมื่อได้จาเจอว่ะ คิดถึงโว๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ไปหาพรุ่งนี้เลยเปนไง ดีม่ะ ไม่ดีมั้ง ดีน๊า แล้วกรูเถียงกะคายว่ะ เปนเอามากเว้ย เด่วต้องไปหาหมอแล้วกรู ท่าทางจาอาการหนัก เราจาไปหรือไม่ มานก้อคงไม่มีผลอะไร เค้าคงไม่ได้นึกถึงแม้แต่นิด แค่จามหน้าได้ก้อดีแค่ไหน แต่ไม่เปนไร ยังไงก้อรัก ...................... อิอิ
การคิดถึงคายสักคนมานควรทามยังไง เราควรจาไปหาหั้ยมานรู้แล้วรู้รอด หรือจาปล่อยหั้ยเปนแบบนี้เรื่อยๆ หากเราไม่ไปเราก้ออาจจาเปนบร้าเอาได้ แต่ถ้าเราไปแล้ว เราจารู้ได้ไงว่าจาไม่ไปรบกวนเวลาของเค้า เค้าอาจจารำคาญก้อได้ งั้นขอหั้ยเปนเราที่รู้สึกดีกว่า ถึงแม้มานจาทรมานก้อเหอะ แต่ถ้านายเดสบายจายก้อดี ถ้าไงก้อขอคิดถึงไปก่อนแล้วกาน เด่วรวบรวมความกล้าก่อนแล้วกาน ค่อยว่ากานใหม่.... July 31 เหตุผลที่เราควรรัก"แม่"มากก่า"แฟน" แม่. . . ไม่เคยหลอกให้เราหลงรัก เพราะเราเต็มใจรักแม่ โดยไม่ต้องหลง แม่. . . อาจเคยตีเราให้เจ็บ แต่ไม่เคยทำให้เราเจ็บหัวใจ แม่. . . ไม่เคยบอกเลิก แม่. . . ยอมตัดสะดือตัวเองเพื่อให้เราเกิดมา และในประเทศนี้ไม่มี . . . “วันแฟนแห่งชาติ” อย่ารอโอกาส หรือรอเวลาบอกรักแม่เฉพาะ “วันแม่” เท่านั้น
July 30 ดีจายจัง....ที่สุดเลย วันนี้จามาเล่าหลายอย่างเลย คายจาฟังบ้าง (((คงไม่มีคายฟังแน่ แต่อยากเล่า))) เมื่อวานนี้เราก้อไปทำบุญที่วัดปทุมวนาราม แถวๆสยามอ่ะ พอดีว่าทาง sEEd จัดไปเวียนเทียนที่นั่น ไปถึงก้อประมาณบ่ายโมงก่าๆ แต่ยางไม่ได้เข้าวัด ไปนั่งกินข้าวกะเดินดูของเล่นๆ ก่าจาไปวัดก้อ 3 โมงแล้ว ไปถึงไม่เจอคาย แต่พอหันไปเท่านั้นแหละ โอ้! พระเจ้า นายเดหัวฟูยืนอยู่ตรงนั้น พร้อมด้วยเพ่ดอสและก้อแบงค์ (((ทามไรไม่ถูกเลยเรา จาทักก้อไม่กล้า กลัวเค้าจามไม่ได้ ทามไงหล่ะ ก้อยืนทื่อไง))) จากนั้นนายเดก้อเดินผ่านมา แล้วมองไปแล้วเค้าก้อมองมา ทามท่าจาจามไม่ได้ แต่ก้อจามได้(((โคดดีจายเลย))) แล้วก้อเจอพวกเพ่ๆ แล้วก้อทามกิดจากำทั้งหลายแหล่ ได้เวียนเทียนด้วยกานด้วย ตั้งรอบนึงแน่ะ แต่ก้อความเปนนายเดไม่กวน ไม่แกล้งไม่ช่ายเค้า บอกอยากลองเอาธูปมาจี้เรา ซะงั้น เราก้อเลยบอกว่าแลกป่าวหล่ะ (((น่ารักดี))) แล้วก้อได้คุยกานเยอะก่าทุกๆครั้ง เค้าบอกว่าวันนี้แต่งตัวหยิง.............ยิ๋ง เราไปเจอเค้าก้อ 4 ครั้งแล้ว เค้าบอกจามชื่อไม่ได้ บอกว่ามาครบ 15 ครั้งแล้วจาจามได้ ก้อเลยบอกไปว่า งั้นครั้งที่15 ค่อยมาถาม......อิอิ นายเดดูจาอิ่มบุญมากเลย ตอนเวียนเทียนถือเทียนข้างขวา ธูปกะดอกไม้อีกข้าง แล้วจาได้บุญม่ะเนี่ยะ แต่ไม่เปนไร ที่ทามไปขอมอบหั้ยนายเดหมดเลย 555+ นายเดดูอารมณ์ดี สดใส ดูไงก้อจายละลาย โอ๊ย...ย อยากบร้า กลับมาก้อประมาณ 3 ทุ่มก่าๆ กลับมาก้อมาฟังนายเดจัดรายการต่อ ฟังเกือบจบแล้ว ก้อเอาหนมไปหั้ยที่ตึก ได้เจอด้วยและก้อคุยกาน ถ่ายรูปเล่น แต่งานนี้มีช่างถ่ายภาพมาเองเลยน่ะ นั่นก้อคือ "นายเดหัวฟูของเรานั่นเอง" ถ่ายรูปรถตัวเอง หนุกเลย อยู่ที่นั่นก้อประมาณครึ่งชั่วโมงได้ ก่อนไปก้อเลยถามว่าไม่ออนเลยหรอเมล์ของบอร์ดอ่ะ ไม่เคยเจอเลย เค้าก้อเลยบอกว่างั้นเด่วออนพรุ่งนี้เลย เราก้อกลับมาฝานหวานอีกตามเคย วันนี้ก้อถือว่าเปนความฝานอีกวันที่เข้ามาได้รู้สึกดีๆ งั้นเราก้อต้องรอดูกาน และวันนี้ก้อเตรียมตัวมาอย่างดี ออกมาก่อน 2 ทุ่ม คิดว่าจาเจอป่ะ ((คงเหมือนเดิมแหละ รู้ๆอยู่)) นี่ก้อ 2 ทุ่มแล้ว นายเดก้อจัดรายการอยู่ คงไม่ออนหรอกมั้ง ไม่เปนไรก้อมานั่งฟังเพลงเล่นหล่ะกาน ไม่ทันไรก้อมีเมลขึ้นมาว่า"dasvidre" เท่านั้นแหละ หัวจายเทบวาย นายเดมาออนแล้วจิงๆ ขอบคุงสวรรค์ ที่เราได้เหงเค้าออนแล้ว ที่หัวพิมพ์ไว้ว่า "มาแล้วนะคร้าบ เดียวหาว่าไม่ออน(อาจตอบช้านะ แต่คงไม่คงไม่ช้าเท่าความรักที่ส่งถึงกัน) จาแอบหวานไปถึงไหนกาน 555+ ก้อเลยได้เข้าไปทัก นั่งตัวสั่นเลยเรา....แล้วเค้าก้อตอบกลับมา ช่างมีฟามสุขอะไรเช่นนี้ สุดๆไปเลย
ในที่สุด ฝานอีกหนึ่งฝานก้อเปนจิงแล้ว กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก..........................................................ก ไม่เอาไรแล้ว July 23 ****เค้าจามเราได้**** วันนี้ได้ไปงานเปิดตัวอัลบั้ม sEEd Dj sHow ที่สยามเซ็นเตอร์มา เปนวันที่เปิดตัวเอ็มวีของนายเดหัวฟู กับเพลงรองเท้าผ้าใบ ครั้งนี้ก้อเปนครั้งที่ 3 แล้วที่ตามไปหา (((ถึงขั้นโดดเรียนเลยน่ะเราอ่ะ))) วันนี้นายเดหัวฟูร้องเพลงเพราะมากและเต้นก้อไม่แพ้กาน ทามเราอดยิ้มไม่ได้เลย ก้อมานน่ารักนิ หั้ยทามไง หลังจากที่เปิดตัวและร้องเพลงเส็ด ก้อเปนการแจกลายเซ็นต์ คนเยอะจัด ทางคลื่นก้อเลยหั้ยเหล่าดีเจมานั่งเรียงกานแล้วหั้ยได้เซ็นทีละคน รอบแรกที่เข้าไป นายเดหัวฟูมองมาเหนม้าเต่อ ก้อยิ้มหั้ย เลยได้คุยกาน (((แอบยิ้มอยู่ในจาย)))
ยัยม้าเต่อ : "เซ็นหั้ยด้วย"
นายเดหัวฟู : "ไม่เซ็น"
ยัยม้าเต่อ : "ไม่เซ็นเด่วโดนต่อยน่ะ"
นายเดหัวฟู : "จาเซ็นม่ะ เอาไว้เซ็นวันอื่นก้อได้ ยังไงก้อเจอ หั้ยคนอื่นเซ็นดีก่า"
หลังจากนั้นจาวิ่งไปหั้ยไปป์เซ็น แต่.. ขอโทดทีเหอะ มีน้องผู้หนึ่งตัดหน้าไปก่อน เลยอดไปรอบแรก ก้อเลยต้องหั้ยนายเดหัวฟูเซ็นก่อนเลย
ยัยม้าเต่อ : "เซ็นหั้ยหน่อย โดดสอบมาเลยน่ะเนี่ย"
นายเดหัวฟู : "เฮ้ย! จิงดิ แล้วงี้ทามไงอ่ะ"
ยัยม้าเต่อ : "ก้อไม่ทามไง บอกด้วยหั้ยเก๋ ถ่ายรูปด้วยน่ะ" (((TO. เก๋ สุดสวย เดเซ็นหั้ยเปนปลื้มเลยเรา)))
"แล้ววันนี้จัดป่ะ"
นายเดหัวฟู : "ไม่รู้........"
จากนั้นนายเดหัวฟูก้อเงยหน้ามาถ่ายรูป แต่จาบอกว่ายิ้มกวนสุดๆเลย แต่ก้อน่ารักที่สุดเหมือนกาน แวก้อเข้าไปเอาลายเซ็นต์ของดีเจคนอื่นอีก 2 - 3 รอบก้อได้มาหลายคนอยู่ แต่ชอบก้อคงมีอยู่แค่อันเดียว จาของคายหล่ะ รู้ๆกานอยู่ จากนันก้อไปหาที่ตึก แต่น่าเสียดาย นายเดหัวฟูไม่ได้เข้ามา แต่ไม่เปนไร แค่วันนี้ได้คุยได้พูด ได้ยิ้มหั้ย ได้ไปหั้ยกำลังจายก้อไม่ต้องการไรแล้ว ขอเปนแบบนี้มีฟามสุขดีออก เนอะ..... ครั้งนี้ก้อเปนอีกครั้งหนึ่งที่ประทับจาย แต่จาว่าไปก้อประทับจายทุกครั้งแหละ อิอิ มีฟามสุขจิงโว้ยยยยยย ฝานดีแน่เรา 555+
July 17 พบกานครั้งที่ 2 แล้ววันนี้ sEEd cAMPus มาที่มหาลัย ตอนแรกนึกว่าเดรจาไม่มา แต่ที่ไหนได้มาซะงั้น ออกมาเพลงแรกก้อร้องเพลงเพาะรักก่อนเลย[[[ร้องรวม]]] แล้วเพลงต่อๆไปก้อเปน ดีเจเลิฟ แบงค์ ยู และต่อมาก้อเปนนายเดรของเรา มาพร้อมกับเพลงรองเท้าผ้าใบ เต้นได้แบบน่ารักมั่กมาก......ก ถึงมากที่ซู๊ดดดดดด แล้วก้อมาต่อด้วยหมีแพนด้า หมีแพนด้า หมีแพนด้า หมี หมี แพนด้า.......เพลงก้อเต้นได้แบบยั่วยวนสุดสุด เหงแล้วอยากจาเอาไม้หน้าสามไปตี 555+ ล้อเล่นน่ะ อยากจาหยิกซะ***** หลังจากนั้นก้อหายไป ไม่รู้ไปไหน เหงแต่ลุงดอสกะยูหัวแฟบ ออกมาตลอดเลย ยืนฟังเพลงไปได้สัก3วง เพ่ติ๊กก้อโทมาตามว่าออกมาด่วน คิดไว้ว่ามานต้องอะไรที่เกี่ยวข้องกะนายเดรแน่ๆ แล้วมานก้อช่ายจิงๆด้วย นายเดรหนีกลับไปเปนที่เรียบร้อยแล้ว 555+ จากนั้นเราทั้ง 3 สาว ประกอบด้วย เพ่กระปุก เพ่ติ๊ก และก้อยัยม้าเต่อ ก้อออกปฏิบัติการตามไปหานายเดรที่ตึก อสมท. ทันที ระหว่างทางที่นั่งไป ลุ้นแบบสุดๆ เพราะเดรกลับไปจัดรายการถึง 2 ทุ่ม กลัวจาไปไม่ทัน แต่พอไปถึงก้อยืนรอสักพัก แล้วไม่เกิน 5 นาที เทพบุตรหัวฟูก้อเดินลงมาจากตึก เท่านั้นแหละ จายสั่นอีกแล้ว แต่วันนี้ได้คุยกานด้วย นายเดรเดินคุยโทสับมา แล้วมาหยุดตรงหน้าและก้อมองหน้ายัยม้าเต่อ(ก้อเลยมองตอบ แบบไม่กลัวสายตา แต่จาบอกว่าจายเต้นอย่างแรง) แล้วเค้าก้อพูดออกมาประโยคแรกว่า "มองไร" ทั้งที่ยางคุยโทสับ หลังจากนั้นเค้าก้อเดินคุยโทสับต่อและก้อโทไปหาที่บ้าน "แม่วันนี้ทามไรกินป่ะ เด่วกลับไปกิน" (มายืนอยู่ข้างๆ ยัยม้าเต่อ) หลังจากนั้นก้อวาง แล้วก้อมาคุยกะเพ่ติ๊ก แล้วก้อจากลับ ยัยม้าเต่อก้อบอกว่าถ่ายรูปก่อน มาถึงนี่แล้ว ยัยม้าเต่อก้อไปยืนข้างๆนายเดรหัวฟู เพื่อจาถ่ายรูป
นายเดรหัวฟู : "เรียนที่หอการค้าหรอคับ"
ยัยม้าเต่อ : "มอกรุงเทพมั้ง" ((( นายเดรมองหน้าแล้วก้อถ่ายรูปต่อ)))
ถ่ายรูปครั้งนี้นายเดรได้เอามือมากดไหล่ไว้หนึ่งข้าง แล้วกดลง (****อยากบอกว่าหนักโคตรๆๆๆ****) แต่ก้อชอบน่ะ ถ้าเปนมือของนายเดร 555+ หลังจากนั้นถ่ายต่ออีก แล้วมานไม่ชัดเลยอ่ะ เลยเอะอะ(ฟอร์มเดิม อีกแล้วคับท่าน) แล้วนายเดรก้อได้พูดออกมาอีก
นายเดรหัวฟู : "ไหน เอามาดูดิ"
ยัยม้าเต่อ : "มานเบลออ่ะ หรือว่าในตัวเดรจามีอะไร" 55+
แล้วเดรก้อถ่ายเอง แต่ก้อถ่ายคู่กะยัยม้าเต่อนั้นแหละ
นายเดรหัวฟู : "ดูไงง่ะ กดไม่เปน" ((((น่ารักจิงๆเลย ทามไรก้อน่ารัก อิอิ))))
ยัยม้าเต่อ : "เอามานี้ กดปุ่มนี้น่ะ"
นายเดรหัวฟู : "มานมืดอ่ะ อ่า นี่ไงไม่มืดแล้ว"
นายเดรหัวฟู : "ไปแร่ะ เจอกาน กลับดีๆน่ะ"
หลังจากที่นายเดรขึ้นรถไป ยัยม้าเต่อก้อวิ่งไปดูทะเบียนของเค้า เลขที่ออก ษค 9773 อย่าเอาไปแทงหวยกานหล่ะ
อยากจาบอกว่าออนบ้างก้อได้น่ะเอ็ม เมลที่เรามีอ่ะ รอมานานแล้ว ไม่มีบุญได้คุยซักที ((((แต่ก้อไม่ได้บอก))))
แล้วเค้าก้อกลับไป เพราะจาต้องไปส่งพี่แหลมก่อน น่าเสียดายได้เจอแค่แปบเดียวเอง แต่ไม่เปนไร เด่วก้อเจอกานอีก แต่ที่จาบอกก้อคือดีจายที่ได้เจอ ถึงแม้ว่าจาจามชื่อไม่ได้ก้อไม่เปนไร คราวหน้าก้อคงจาจามได้(มั้ง) ยังไงๆ ก้อต้องเจอกานอีกวันที่ 23 จาจามได้ไม่ได้เด่วต้องรอดูกานต่อไป หลังจากนั้นก้อเดินเข้าไปในตึก แล้วก้อเข้าไปเจอดีเจนิค กะ ดีเจ เบิร์ด น่ารักดีน่ะ ทั้งคู่เลย คุยกานเปนกานเองมากๆ ก้อเลยได้ขอถ่ายรูป ดีเจนิคถามว่าสูงเท่าไหร่ ก้อบอกไป หลังจากนั้นก้อถามอีกว่าผมทรงนี้มานฮิตหรอ ก้อเลยตอบไปว่า ก้อเปนเด็กsCRuBb อ่ะ นิคก้อบอกว่าเมื่อยป่ะ เด่วนวดหั้ย มานจาตลกไปไหน 555+ แต่ก้อน่ารักดี ขี้เล่น แล้วบอกว่าเราอยู่ปี 1 น่ะ ทามหน้าทามตาได้กวนแบบสุดๆ วันนี้พอก่อนน่ะ ไว้ค่อยมาเล่าหั้ยฟังใหม่ July 11 หาชื่อหั้ยต่ายน้อย.... เมื่อวันอาทิดที่ผ่านมา ฉานไปสวนจตุจักรมา ไปเดินดูของแต่สิ่งที่ได้กับเปนกระต่ายตัวน้อยที่มู๋โจซื้อหั้ย ไว้หั้ยเปนเพื่อนแก่เหงา ชื่อของมานยางไม่เปนทางการ เพราะมีคนตั้งไว้เยอะ มู๋โจเรียก "ต่ายน้อย กะ สานฝัน" ....... บีเรียก "จักกะแร่น" ............. เบนจี้เรียก "da rabbit" ส่วนตัวเค้าเองกะจาเรียกว่า "ZatuRa....Trifles......เชื่อมรัก......มหัศจรรย์.....และก้อเยอะเลย จามไม่ได้แล้ว อิอิ..... วันนี้อาบน้ำหั้ยมานด้วยแหละ แล้วมานจาเปนไรม่ะอ่ะ บางคนก้อบอกว่าอาบได้ ส่วนบางคนก้อบอกว่า เด่วมานจาตาย แล้วทามไงดีอ่ะ เซ็งเลนเรา แต่ไม่เปนไรหรอกมั้ง ก้อเหงมานยางดื้อเหมือนเดิมเลย 555+ ถ้าคายอยากตั้งชื่อหั้ยต่ายน้อยอีกก้อเม้นไว้น่ะ แล้วมาเลือกกาน.............. July 08 ฝานที่ไม่คิดว่าจาเปนจิง ฉานชอบดาวีเด โดริโก้ เค้าคนนี้เปนDJ ของคลื่นSeed ในขณะนี้ เหงครั้งแรกตั้งแต่เล่นMVเกิดมาแค่รักกานของ Big Ass หลังจากนั้นฉานก้อชอบมาโดยตลอด อยากที่จาได้เปน1ในแฟนคลับของเค้า แค่คิดว่าสักวันหนึ่งถ้าเปนไปได้อยากแค่ได้ถ่ายรูปแล้วยืนข้างๆก้อพอจายแล้ว เพื่อนที่เรียนอยู่ที่ม.กรุงเทพมาเล่าหั้ยฟังว่าเจอเค้าอยู่บ่อยๆ เพื่อนเลยมารับไปแต่ไม่เคยเจอแม้แต่ครั้งเดียว เลยคิดว่าคงไม่มีโอกาสที่จาได้ใกล้หรอก มีอยู่ครั้งหนึ่งที่มหาลัยมีคอนเสิร์ตของSeed Campus มา ฉานได้เจอตัวเปนๆของเค้าเปนครั้งแรก แต่ก้อได้แค่ถ่ายรูปอยู่หน้าเวทีเท่านั้น และเพื่อนของฉานก้อได้ไปเจอเค้าที่โบนันซ่าส์ วันนั้นฉานไม่ได้ไป แต่เพื่อนไม่กล้าไปถ่ายรูปมาหั้ย กลัวจาเปนการทำลายเวลาส่วนตัวของเค้า และก้อเปนอีกหลายครั้งที่แฟนของฉานเรียนที่เดียวกับเค้า ที่สวนดุสิตมาเล่าหั้ยฟังว่าเจอเค้า จนวันหนึ่งฉานตามหาเวปที่เกี่ยวกับเค้า หามาเปนเวลาหลายเดือน และก้อไปเจอบอร์ดของแฟนคลับ ฉานเลยสมัครและเข้าไปในบอร์ดทุกวัน เพื่อจาได้รู้ว่าเค้าไปไหนบ้าง จนวันหนึ่งฉานได้พบเพ่คนหนึ่งในบอร์ด เค้าบอกว่าเรียนที่เดียวกับฉาน ก้อเลยทิ้งเบอร์โทรไว้ แล้วเพ่เค้าก้อติดต่อกลับมา และถามว่าจารับเสื้อแฟนคลับเดมั้ย ทันทีที่ได้ยินก้อตอบตกลงทันที หลังจากนั้นก้อติดต่อกับเพ่เค้าเรื่อยๆ จนได้บัตรคอนเสิร์ต DJ Seed มา และเมื่อวานนี้เปนวันที่มีคอนเสิร์ต ฉานไปกะเพื่อนๆและไปเจอแฟนคลับของเค้าที่นั่น ในวินาทีแรกที่เหงเค้าบนเวทีเปนอะไรที่ดีจายและตื่นเต้นมาก หลังจากที่คอนเสิร์ตเลิก ฉานและก้อเพื่อนๆ พี่ๆ แฟนคลับได้ถ่ายรูปกะพ่อแม่ของเค้าและก้อรอเค้าออกมา จนนาทีที่เค้าเดินมา ฉานรู้สึกว่าจายเต้นแรง ขาสั่น แทบจาเปนลมก้อว่าได้ เค้าดูเปนกานเองมากๆ และเราได้เริ่มถ่ายรูปกาน ทุกคนกำลังถ่ายอยู่ เหงน้องของเค้ามายืนรอ ก้อเลยเข้าไปขอถ่ายรูปด้วย น้องเค้าก้อน่ารักดี ไม่ถือตัว ชื่อว่า "น้องเจ" ทุกคนที่ได้ถ่ายรูปกะเค้า เค้ากอดหมด ยกเว้นฉานในตอนแรก ก้อเลยทำเปนโวยวายว่าไม่เหงกอดเลย 555+ (ไม่ได้คิดไรหรอก แค่แอบน้อยจาย) จนเค้าพูดและขวักมือเรียก "มาม่ะ" แล้วฉานก้อไปยืนข้างๆเค้า พวกพี่ๆก้อแซวกานว่ากอดเลย จากนั้นฉานก้อเอามือทั้ง 2 ข้างไปกอดเค้า พี่ๆก้อกรี๊ดกานหย่ายเลย (นาทีนั้นเปนอะไรที่ยิ่งหย่ายมากๆและก้อเปนอะไรที่สุดๆไปเลย) แล้วฉานก้อเอามือลง แล้วเค้าก้อพูดมาว่าเอาแบบเมื่อกี้เลย ฉานก้อเลยได้กอดเค้าอีกครั้ง (แอบดีจาย(มากกกกกก)อยู่ลึกๆ) ฉานหั้ยเพื่อนของฉานถ่ายรูปของเค้าทุกท่า ทุกอิริยาบถที่เค้าทาม แม้กระทั่งรองเท้าก้อถ่าย 555+ สั่งจนเค้าเรียกฉานว่า"อาจารย์แม่" วันแรกก้อได้ฉายามาแล้ว และถ้าวันต่อๆไปจากได้อีกมั้ย ฉานและพี่ๆก้อนั่งคุยและเล่นกะเค้าอยู่นานพอควร ก่อนที่เค้าจาไปทานข้าวกะพ่อแม่ เมื่อวานนี้เปนอะไรที่สนุกและมีความสุขมั่กมาก เพราะมานเปนสิ่งที่เราคิดแต่ไม่กล้าที่จาฝัน แต่มานก้อได้เกิดขึ้นแล้วจิงๆ มานเปนเวลาที่ฉานจาไม่ลืมแม้แต่วินาทีเลย...........ย July 05 สิ้นสุดแล้ว....................วหลังจากที่ซ้อมมาเปนเวลานานถึง 2 สับปะดา เมื่อวานนี้ก้อได้สิ้นสุดลงแล้ว ความรู้สึกของเราทุกคนมานดีมั่กมากถึงมากที่ซู๊ดดดดดดดดดดดดดดดด เริ่มการแปลงโฉมตั้งแต่ตี 5 กันเลยทีเดียว น้องๆทุกคนทามกันได้ดีและก้อรู้สึกดี ที่มานเปนไปได้ด้วยดี ตกเย็นเราก้อไปเชียร์น้องกุงกะน้องกุ๊ก กรี๊ดซะแหบกานเปนแถว 555+ ผลออกมาน้องเราไม่ได้ตำแหน่ง แต่ไม่เปนไร คอนเสิร์ตที่เล่นแบบว่ามานหลุดโลก มีปู้หยิงคนหนึ่งเต้นได้แบบสุดแสนจามัน แต่ท่าน่าเกียจมาก ไม่รู้ว่ามานทามไปได้ไง คายเจอก้ออย่าไปรู้จักมานเลย 555+ สิ่งที่ได้รับจากงานครั้งนี้ คือ มิตรภาพดีๆจากเพื่อนและน้องๆ มานเปนเวลาที่สนุกมากและก้ออยากเก็บมานเปนความทรงจำที่สำคัญอีกความทรงจำหนึ่ง ขอบคุงน่ะ
July 01 และแล้วมานก้อมาถึง........ เมื่อวานนี้เปนวันที่เราทั้งคู่ตัดสินจายแยกกานอยู่ ความรู้สึกเหมือนกับว่าเรา 2 คนอยู่ห่างกานมาก และก้อไม่รู้ว่าหลังจากนี้ไปมานจาเปนไง.............
เค้าได้เก็บของทุกอย่างออกจากห้อง แต่สิ่งที่ไม่สามารถเอาไปได้ก้อคือ ความทรงจำทุกอย่างที่เคยมีอยู่ในห้องนี้ มานไม่ได้หายไปด้วยเลย ฉานลงมาส่งเค้าที่ประตูด้านล่าง
และก้อเริ่มรู้สึกว่ากามลังจามีการเปลี่ยนแปลงกับตัวเองในครั้งนี้ หลังจากที่เหงข้างหลังของเค้าค่อยเดินออกไปจากประตู ห่างไป ออกไปเรื่อยๆ ในความรู้สึกตอนนั้น มานเปนอะไรที่บอกไม่ถูกเลยจิงจิง แต่หลังจากนั้นเค้าก้อโทมา เราทั้งคู่ต่างก้อร้องไห้กับเหตุการณ์ครั้งนี้ ความรู้สึกมานเปนประมาณว่า "จายหาย" เพราะเราจาไม่ได้เจอหน้ากานทุกวันก้อว่าได้ แล้วมานจาเปนการตัดสินจายที่ผิดหรือถูกกานน่ะ ถึงตอนนี้จายังไม่เข้าจายกับมาน แต่สักวันมานคงจาได้คำตอบกับสิ่งที่เลือกในเวลานี้และคงต้องยอมรับกับการตัดสินจาย ของตัวเอง ทุกอย่างจากระจ่างมานต้องใช้เวลา***************** June 24 เหตุเกิดจากตัวฉานเอง.... เรื่องนี้เปนเรื่องความรักของตัวฉานเอง มานเริ่มจากวันที่18 สิงหา เราทั้งสองได้เจอกานที่หน้าหอพัก หลังจากกลับมาจากสถานที่แห่งหนึ่ง เค้าได้ยืนรอเข้าหอ เพราะไม่มีการ์ด มานเลยเปนจุดเริ่มของความรักครั้งนี้.......
เพื่อนของฉานคุยกะเพื่อนของเค้า ฉานเลยได้เปนคนโยนคีย์การ์ดหั้ยเค้า หลังจากนั้นการทานข้าวมื้อแรกด้วยกานคือ ร้านก๋วยเตี๋ยวไก่ หน้ามหาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง และหลังจากนั้นเราก้อได้เริ่มคุยกาน เค้าเปนคนที่ดีมากคนหนึ่ง เพราะสรรพคุณของเค้าเปนคนไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ไม่เที่ยว และที่สำคัญคือ ไม่เจ้าชู้ ซึ่งผู้ชายแบบนี้ในสมัยนี้คงหาได้ยาก เราเริ่มคบกานมาเรื่อยๆ จนวันหนึ่งเราได้เกิดการทะเลาะกานขึ้น มานเปนสิ่งเลวร้ายมาก สำหรับเราทั้งคู่ และหลังจากนั้น เราก้อเริ่มทะเลาะกานมากขึ้น และมานก้อรุนแรงมากขึ้น มานทามหั้ยตัวฉานเปลี่ยนแปลงไป ฉานกลับมากมองว่า การที่เราอยู่ด้วยกานมากไป มานทามหั้ยเราเกิดความขัดแย้งกาน เราไม่เคยห่างกาน วึ่งส่วนสำคัญก้อคือ เราไม่เคยมีความรู้สึกคิดถึงกานเลย เพราะเราจาไปไหนมาไหนด้วยกานตลอด จนมาวันนึงเราตัดสินจายห่างกานสักพัก เค้ากลับบ้านเค้า ส่วนตัวฉานก้ออยู่ที่นี่ เราโทคุยกานไม่เคยเกิน10 นาที แต่มานทามหั้ยเราได้รู้สึกคิดถึงกาน และไม่ทะเลาะกานเหมือนตอนอยู่ด้วยกาน แล้วการแยกกานครั้งนี้ทามหั้ยตัวฉานรู้สึกสบายจายมากขึ้น เราเลยตัดสินจายจาแยกกานอยู่ แต่ความรักของเรามานยังไม่จบอยู่แค่นี้............. ขอบคุณสำหรับการเข้าเยี่ยมชม!
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
อะไรของเจ๊ ..... ยังขี้บ่นเหมือนเดิมเยยนะ ด๊ำดำจ๋า.........ยังไงก้อได้ของใหม่อย่าลืมคนเก่าๆน่า....
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts|
|
